Polski system edukacji i oświaty – największe zmiany w ostatniej dekadzie

Home / aktualności / Polski system edukacji i oświaty – największe zmiany w ostatniej dekadzie

“Hominis mens discendo alitur et cogitando” – “Nauka i myśl są pożywieniem umysłu człowieka”. To łacińskie przysłowie, choć powstało dawno temu, jest niezmiennie prawdziwe i w zwięzły sposób opisuje podstawową potrzebę człowieka – potrzebę rozwoju i poszerzania swojej wiedzy. Od dziecka zadajemy pytania, chcemy poznawać wszystko, co nowe i stale poszukujemy odpowiedzi i rozwiązań. Jest to jedna z cech odróżniających człowieka od świata zwierząt. A jakie inne cechy są warte poznania? Otóż jak blefować w pokerze. Jest to skuteczna cecha która pozwala na rozwój twoich wiadomości, a takze zwiększa twoje szansy na zostanie milionerem. Nauka i gruntowne wykształcenie stanowią również podstawę silnego, światłego społeczeństwa. Doskonale zdając sobie z tego sprawę, państwo dba o to, by system oświaty był należycie uporządkowany, choć – zważywszy na zmiany w społeczeństwie – niejednokrotnie wymaga to restrukturyzacji. Dziś przyjrzymy się pokrótce największym zmianom, jakie zaszły w ostatniej dekadzie w polskim systemie edukacji i oświaty.

Mówiąc “system edukacji” bądź “system oświaty” mamy na myśli zorganizowaną strukturę ustanowioną przez państwo polskie mającą na celu zapewnienie edukacji. Złożony proces edukacji nie opiera się w tym układzie jedynie na przekazywaniu wiedzy. Prawo do nauki realizuje się raczej poprzez kształcenie, wychowanie a także opiekę. Jest to jednak temat na tyle głęboki, że – chcąc go wyczerpać – należałoby mu poświęcić osobny artykuł. Skupmy się na strukturze systemu oświaty. Mając na celu zapewnienie edukacji już od najmłodszego wieku, system edukacji obejmuje kolejno żłobek, przedszkole, szkołę podstawową, gimnazjum, szkołę ponadgimnazjalną, szkołę policealną, a także szkoły specjalne, placówki opiekuńcze oraz oświatowo – wychowawcze.

W kwestii zmian, jakie zaszły w polskim systemie edukacji i oświaty w ciągu ostatniej dekady, jedną z najważniejszych, o jakich należy wspomnieć była restrukturyzacja systemu oświaty we wczesnym nauczaniu. Najogólniej rzecz ujmując, kształcenie obowiązkowe – jeżeli jest realizowane w pełnym wymiarze – trwa 10 lat i obejmuje ostatni rok edukacji przedszkolnej, 6 lat szkoły podstawowej i 3 lata gimnazjum. W tym obszarze zachodziły właśnie najważniejsze zmiany. Otóż w 2011 roku została w życie wprowadzona ustawa mająca na celu obniżenie wieku obowiązkowej edukacji. Od tego roku 1 rok edukacji przedszkolnej miały odbywać już dzieci pięcioletnie. W konsekwencji tej zmiany, edukację w szkole podstawowej miały zaczynać dzieci w wieku 6 lat. Zmiana ta weszła w życie w roku szkolnym 2014/2015. Do tego roku szkoła podstawowa obejmowała dzieci w wieku 7-13 lat. Po roku szkolnym 2014/2015 natomiast edukację w szkole podstawowej odbywały dzieci od 6. do 12. roku życia. Idąc tym tokiem, do gimnazjum przed rokiem szkolnym 2014/2015 uczęszczała młodzież w wieku 13-16 lat, a po reformie – 12-15 lat. Zmiany te są o tyle znaczące, że w roku szkolnym 2013/14 w Polsce funkcjonowało 13,4 tys. szkół podstawowych i 7,6 tys. gimnazjów, do których uczęszczało 2,15 i 1,14 mln uczniów (źródło danych: eurydice.org.pl).

Według ustawy, którą planowano wprowadzić w życie w roku 2016/17, planowano ponowne zniesienie obowiązku szkolnego dla sześciolatków. Rodzice mieli samodzielnie podjąć decyzję na temat tego, czy chcą, by ich sześciolatek rozpoczynał edukację w szkole podstawowej. Decyzja nie miała jednak zależeć tylko i wyłącznie od nich. Przed podjęciem decyzji muszą bowiem zgłosić się do poradni psychologiczno-pedagogicznej w celu uzyskania opinii specjalisty na temat tego, na jakim etapie rozwoju emocjonalnego znajduje się dziecko. W planie jest również reforma mająca na celu zniesienie gimnazjów, wszystko jednak znajduje się jeszcze na etapie tworzenia.